Czy wiesz, że Corsairy pojawiły się również w siłach powietrznych Salwadoru (samoloty FG-1D, potem F4U-4) i Hondurasu (samoloty F4U-4, F4U-5N) a lotnictwo Argentyny zakupiło myśliwce w wersjach F4U-5 i F4U-5N?

Narodziny samolotu

Seria lotów doświadczalnych, rozpoczętych jeszcze w październiku 1940 roku w bazie marynarki w Anacostia, wymagała w prototypie wprowadzenia jeszcze wielu zmian. W jego konstrukcji należało uwzględnić doświadczenie uzyskane z wojny powietrznej toczącej się w Europie. Część z tych zmian dokonano w prototypie, który przeszedł pomyślnie próby państwowe w dniach 24-25 lutego 1941 roku, szereg innych modyfikacji postanowiono zastosować w pierwszej wersji seryjnej F4U-1.

Uzbrojenie prototypu oceniono jako niedostateczne i w samolotach seryjnych miało ono obejmować 6 karabinów maszynowych kalibry 12,7 mm w przeprojektowanych skrzydłach o wzmocnionej strukturze, z równoczesną eliminacją karabinów maszynowych z kadłuba. Zwiększona liczba karabinów maszynowych zmusiła biuro konstrukcyjne do likwidacji zbiorników paliwa umiejscowionych dotychczas w krawędziach natarcia zewnętrznych części skrzydeł prototypu.

Jednocześnie tuż za silnikiem zamontowano zbiornik o objętości 897 dm3, pokryty warstwą samouszczelniającą. Takie rozwiązanie spowodowało cofnięcie kabiny pilota o 0,92 m. Widoczność z kabiny w kierunku do przodu pogorszyła się, mimo zmniejszenia liczby metalowych elementów w jej osłonie. Ponadto powiększono rozpiętość usterzenia poziomego i wprowadzono odrzucaną awaryjnie ruchomą część osłony kabiny. Sama kabina oraz zbiornik oleju zostały opancerzone blachą o łącznej masie 68 kg. Konstrukcja kółka ogonowego i podkadłubowego haka hamowniczego uległa zmianie. Powiększono powierzchnię lotek i wyeliminowano małą sekcję klap w obrębie każdej zewnętrznej części skrzydła.

Pod skrzydłami zainstalowano dwa zaczepy bombowe, chociaż wczesne serie samolotów F4U praktycznie nie przenosiły bomb. Zmiana kształtu ruchomej części osłony kabiny i wprowadzenie wycięć po bokach górnej części kadłuba za kabiną poprawiły nieco widoczność do tyłu. 30 czerwca tego samego roku podpisano kontrakt na budowę 584 samolotów F4U-1 dla lotnictwa marynarki wojennej USA. Zdecydowały o tym w dużej mierze zarówno dobre osiągi myśliwca, jak i pilne zapotrzebowanie marynarki wojennej na nowoczesny samolot